Lhasa jest stolicą Tybetu już od kilku wieków. W tym mieście mieli swoją siedzibę wszyscy Dalaj Lamowie, a Tybetańczycy zawsze odbywali do tego miasta pielgrzymki. Duże znaczenie polityczne zyskała Lhasa za panowania Songstena Gampo, który doprowadził do zjednoczenia Tybetu i uczynił go silnym państwem. Wtedy też Lhasa stała się oficjalną stolicą Tybetu.

Na następne trzy wieki przypadają czasy świetności tego miasta. Po ponownym rozpadzie Tybetu w XIII wieku stolicę przeniesiono do miasta Nedong. Z pierwotnej zabudowy Lhasy do obecnych czasów zachowało się bardzo niewiele pozostałości. Współczesna architektura pochodzi z okresu, gdy miasto to z powrotem stała się stolicą Tybetu, czyli po 1642 roku. Wiele z budowli to cenne zabytki kultury tybetańskiej. W Lhasie znajduje się m.in. jeden z cudów świata – Pałac Potala, wybudowany w XVII stuleciu przez V Dalaj Lamę. Jest to ogromnych rozmiarów budowla o architekturze typowej dla Tybetu, w której znajduje się około tysiąca pokoi i która składa się z 13 pięter. Znajdują się w niej grobowce 8 Dalaj Lamów, a w dawnych czasach pałac ten był siedzibą rządu tybetańskiego. Obecnie w budynku znajduje się muzeum.
Wygląd miasta zmienił się również znacznie od czasu rozpoczęcia chińskiej okupacji Tybetu. Liczba ludności wzrosła pięciokrotnie i wynosi co najmniej 150 tysięcy, z czego większość stanowią Chińczycy. Obok zabytków kultury jest w Lhasie obecnie wiele nowoczesnych, komercyjnych centrów handlowych czy parków rozrywki zbudowanych w nowoczesnym, nie pasującym do starej architektury stylu.
W Lhasie znajduje się także wiele buddyjskich świątyni, z których najbardziej znana jest Jokhang. Jest to miejsce kultu, do którego pielgrzymują Tybetańczycy z całego kraju. O każdej porze dnia jest w niej gwarno, jest pełno pielgrzymów i zwiedzających. Atmosferę tego miejsca uważa się za magiczną i niezwykłą.