Wyżyna Tybetańska to pod względem przyrodniczym obszar wyjątkowo cenny. Mają tam swoje źródło rzeki, których wody stanowią podstawę życia większości ludności Azji. Tybetańczycy jako naród od zawsze szanowali przyrodę i uważali, że dobry stan środowiska jest konieczny dla zachowania harmonii. Jedną z zasad, jakimi kierowali się Tybetańczycy było np. niewykorzystywanie bogactw naturalnych takich jak minerały, aby nie ingerować zbyt mocno w przyrodę. Jednak stan środowiska naturalnego Tybetu cały czas pogarsza się. Powierzchnia terenów nietkniętych ręką człowieka zmniejsza się w bardzo szybkim tempie. Naturalne siedliska wielu gatunków zwierząt są niszczone a ich powierzchnia zmniejsza się. Co prawda tworzone są liczne rezerwaty przyrody, ale ich powierzchnia w wielu przypadkach jest za mała, aby zapewniały one odpowiednie warunki do życia dla zwierząt.
Na obszarze Tybetu coraz bardziej rozwija się turystyka, która w dużym stopniu przyczynia się do degradacji środowiska naturalnego. Napływ turystów powoduje ograniczenie ilości miejsc, w których dzikie zwierzęta mogą żyć spokojnie. Ponadto powoduje on zaśmiecenie i zanieczyszczenie środowiska.
Kolejnym czynnikiem, który wpływa negatywnie na środowisko naturalne Tybetu, jest rabunkowa gospodarka prowadzona przez Chiny. Chińczycy starają się doprowadzić do przyłączenia Tybetu do ich kraju. W tym celu zasiedla się Tybet chińską ludnością, co powoduje ciągłe zmniejszanie się obszarów nietkniętych ręką człowieka, a co za tym idzie siedzib, w których żyć mogą dzikie zwierzęta.
Chińczycy eksploatują także bogactwa naturalne znajdujące się na obszarze Wyżyny Tybetańskiej poprzez tworzenie nowych kopalni. Powstają także nowe fabryki, budynki, drogi. Zaniedbuje się natomiast dbanie o stan środowiska, edukację i opiekę zdrowotną. Chińczycy także masowo niszczą lasy, wycinając ogromne ilości drzew.